สุดท้ายความรักของฉันก็จบลง

ทั้งหมดเป็นเรื่องหลอกลวง ไม่จริงตั้งแต่แรก 

เราอ่อนต่อโลกเกินไปที่จะมองทะลุคำโกหกหลอกลวงทั้งหลายนั้น

เราไม่ใช่คนเดียว และมาทีหลังด้วยซ้ำ ซึ่งสุดท้าย เขาเลือกตัวจริงของเขา และทิ้งเราไว้ตรงนั้น

ประสบการณ์ครั้งนี้ โชคดีที่ไม่ได้ทำให้เราเปลี่ยนทรรศนะคติต่อโลก

เรายังเป็นนางสาวโลกสวยคนเดิม ซึ่งเราดีใจกับสิ่งนั้น

ถึงแม้ว่าช่วงแรกของการอกหัก เรากลายเป็นนางสาวโลกมืดไปหลายเดือน

แต่สุดท้าย แสงแดดก็ส่องทะลุเมฆดำบนท้องฟ้า 

ฝนตก และก่อให้เกิดรุ้งที่สวยงามอีกครั้ง 

ถึงแม้ว่าบางทีก็เหงาจนแทบตาย 

บางทีก็ร้องไห้จนผ้าเช็ดหน้าชุ่ม

และตอนเช้า ตื่นมาด้วยน้ำตา

 

อย่างน้อย ในโลกแห่งนั้น

 

เรารู้ เราคือของจริง เป็นมือที่มั่นคง เป็นตาชั่งที่เที่ยงตรง

เรารู้ เราไม่ใช่คนเดียวบนโลกที่เป็นแบบนั้นแน่ เรามั่นใจ

จะต้องมีมือที่มั่นคงอีกคู่ มีคนที่เที่ยงตรงอีกคน อยู่บนโลกใบนี้

แต่ไม่เป็นไร ถ้าเขาจะไม่มา เราก็มั่นใจอีกนั่นแหละ ว่าเราแข็งแกร่งพอที่จะยืนหยัดได้

เราโตได้อีก เรากำลังเติบโตขึ้นทีละนิด 

เรารู้สึกอย่างนั้นค่ะ ฉะนั้น เราจะต้องไปต่อ 

.

.

.

เราจะต้องไปต่อ . . .